Ze loopt gewoon! Als of het niks is. Meters. Alleen. En vaak, heel vaak met mijn hart in mijn keel. Bang voor d’r onverwachtse bewegingen, deurdrempels, losslingerend speelgoed en ongelijkmatigheden in de vloer. Ze doet het gewoon. En wij maar spastisch achter haar aan lopen. Je zou ons eens moeten zien. We maken zowat de zelfde bewegingen als haar, om d’r op te vangen als ze valt! Af en toe rust ze wat uit, net als wij. Pakt een muurtje of hete verwarming die in de buurt staat. Mevrouwtje wijdbeens!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten